Nasza belle époque. Finał. - Witold Adam Rosołowski

co to za poglos??

todawne nagranie - dziś staram się go już nie stosować

No to spoczko. tekst ladny i glos tez masz ciekawy.dobrze wiemy ,ze poglos wszystko zmienia:/.choc czasami ladnie pasuje:)ja zakupilem nowe sprzety I eksperymentuje ostatnio(jak widac)..ale to po to aby znalesc swoja "forme":).pozdrawiam

Hmm. Powiem, że masz bardzo ładny głos i wokal nie jest Ci obcy. A ten pogłos? - raczej też jest ciekawy.

dziękuję, dziś już staram się pogłosu nie używać

literatura.waw.pl/index.php?option=com_content&tas…

WIERSZ MIESIĄCA KWIETNIA 2009
Izabela Fietkiewicz-Paszek

Nasza belle époque. Finał

Dla Andrzeja Kühna

zamiast listu zostawiłeś drzewo
genealogiczne. korzenie sto lat w głąb,
sto imion. suchych, szeleszczących

jak liście pod tamtym drzewem w górach,
gdzie ukryłeś z kolegami dzwon, złożyłeś
przysięgę, że po niego wrócisz. pół wieku

później, w dniu pogrzebu, głośno było
o dzwonie znalezionym w górach. uderzył

we mnie ten kontrapunkt jak mocna kontra,
jak kontrast: najpiękniejszy dzień lata i ja
obleczona w czerń - zasłaniam lustro.

***
czas rozdać obrazy, szable, książki, zbierane
na ulicy, pod ostrzałem, kartka po kartce.

czas przetopić dzwon, zmienić kształty,
znaleźć inne wymiary, pozbawić świat
jego dawnej struktury.

***

w rocznice chodziłeś na groby przyjaciół
napić się z nimi wódki. teraz ja

będę spotykać się z tobą, gdzieś
pośrodku czasu, przyjdę z Breuglem,
opowiesz mi o triumfie śmierci

18 maja / 23 czerwca 2007