"Floryda" Grzegorza Bogdały (Zapowiedź)

Janusz Rudnicki o książce:

 

Bogdał lubi gadać. Bogdał lubi gadać innymi. Bogdał to brzuchomówca. Pięć monologów na dwie ręce tu. Trzy jako mężczyzna, dwa jako kobieta. W kolejności do mikrofonu podchodzą: 1. Człowiek, który zarabiał jako sobowtór Freddiego z Queen, a teraz jest kaleką po amputacji nóg. 2. Stara, schorowana kobieta mówiąca do ptaka; czemu nie, ptaki są dyskretne. 3. Syn, za którego matka już nigdy głowy nie nadstawi, bo jej ją ten polski Obcy odrąbał z winy rosołu. 4. Nawrócona kurwa, z woli Bożej służebnica Jezusa Chrystusa. 5. Właściciel kamienicy, który był niemową, lecz mowę odzyskał; dobrze, inaczej Floryda byłaby krótsza.

 

Parę cytatów, na odlew.

 

„Wyście to we mnie obudzili, to teraz nie możecie mnie zostawić i już, bo się sam sobą udławię”.

 

„W nowy rok wszedłem jeszcze cały, […] stopy amputowali mi w marcu”.

 

„Obraca zmarłego w głowie jak zaśniedziałą monetę”.

 

Mało?

 

„Obraz zapierdala jak chomik w kołowrotku”.

 

„[…] i cienkie nogi, wetknięte w kadłub jak dwie zapałki w kasztana”.

 

„Jezus to taksówka, która jest zawsze wolna dla ciebie”.

 

Mało?

 

„[…] karłem można w cyrku strzelać z armaty, upchnąć go w torcie na wieczór kawalerski albo postawić bez gaci przed kamerą, ale nie wolno zrobić z niego księdza”.

 

Wystarczy?

Grzegorz Bogdał (ur. 1984), publikował opowiadania w „Chimerze” i „Twórczości”, jest autorem scenariuszy do filmów krótkometrażowych, mieszka w Krakowie.  

 

Floryda

Wydawnictwo Czarne

Data premiery: 1 lutego 2017

Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
przysłano: 23 stycznia 2017


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło