Pełne obroty Wywroty – relacja z Majowego Biwaku Literatów 2011


    Nie sposób spisać wszystkich szalonych rozmów, pomysłów, działań i tekstów, które pojawiły się w ciągu tych trzech dni. Po raz kolejny okazało się, że bez względu na wiek, światopogląd, porę jedzenia obiadu, wyznanie, kondycję i ulubiony kolor, Wywrota ma potężną siłę jednoczącą umysły i stwarzającą porozumienie.

     

    Są trzy dni w roku Wywrotowca, które wpisuje się na kartki kalendarza najintensywniejszych doznań. To coroczna Majówka Wywroty, która od 2008 roku gromadzi entuzjastów portalu oraz wszelkich zwolenników twórczej ekspresji w uroczych, podbeskidzkich miejscowościach. W tym roku spotkaliśmy się w Międzybrodziu Bialskim silną grupą w liczbie 24 wywrotowych dusz. I ja tam byłam i piwo z nimi piłam, a co zapamiętałam – poniżej spisałam.

     

     

    SOBOTA

    Było przed 9 (jak na Wywrotowców pora dość zawrotna), gdy pierwsi zlotowicze zasiedli na tarasie „Góralówki", by w wesołym gronie wspominać poprzednie spotkania, odnawiać stare znajomości i beztrosko wkraczać w nowe. To był czas dla duszy i ciała – ta pierwsza żywiła się pisanymi (wywrotową już tradycją) wspólnymi wierszami, ciało zaś łapało promienie słońca, które pierwszego dnia towarzyszyło nam do samego wieczora. Pod czujnym okiem złośliwego banera dzień upływał na mniej lub bardziej poważnych rozmowach, zabawach i zapominaniu o bezdusznej rzeczywistości. Po południu „Góralówkę" zasilili już wszyscy spodziewani wywrotowcy, łącznie z kierowcą tego szalonego pojazdu – Pawłem. Z tarasu przenieśliśmy się na łono bardziej bliskie naturze i zgromadziliśmy się przy ognisku. Kiełbaski, żurek, smalec (ew, kiedyś mnie nauczysz) i ogórki dodawały nam sił, gitary (niemordowany Cugiel z Adamem) zagrzewały gardła do śpiewu, a kierowca otrzymał prawo jazdy upoważniające go do prowadzenia Wywroty (do tej pory szczęśliwie omijał radary). Figa naznaczyła nas wszystkich bransoletkami z muliny, które zdobiąc przegub, miały symbolizować przynależność do wywrotowego stadka i ułatwić ewentualne namierzenie zagubionych. Sobotnia noc dobiegła końca o niedzielnych godzinach porannych.

     

     

    NIEDZIELA

    Około godziny 10, przy kawie i wodzie zebraliśmy się w świetlicy, aby wyznaczyć dalsze rozkłady jazdy Wywroty i skierować ją na słuszne drogi. Dyskusja o kondycji i przyszłości portalu była burzliwa, długa i owocna, a jej efekty stopniowo będą wdrażane w życie. Po obradach część z nas udała się na przechadzkę po Międzybrodziu, a po powrocie zebraliśmy się przy grillu, aby po raz kolejny grać, śpiewać i prowadzić intensywne, życiowe rozmowy. Zaskoczyła nas Marta, która przygotowała o niektórych wywrotowcach przesympatyczne, niezwykle trafne wierszyki. Rozpoznanie ich bohaterów nie sprawiło nam trudności:

     

    1. On jest z bajki ukochani

    Kocha klopsy - proszę pani

    Sartre w myślach mu przewodzi

    Gdy Kasandrę znów uwodzi

    Raz dwa trzy (Jacek)

     

    2. dobrym duszkiem jest na świecie

    wesprze słowem kiedy trzeba -

    gdy człowieka krew zalewa

    prześle uśmiech w każdym calu 

    i wysłucha naszych żalów

     

    ziarna ducha w młynach miele

    w krupskim? poetyckim? dobrym?

    świecie jej spojrzenie (ew)

     

     

    3. E -mancypantką chyba nie jest

    S- tanowczy pogląd jednak ma

    T- eksty jej

    E - energią kipią

    L- atem przy fontannie trwa (estel)

     

     

    4. zgrabna panna bystra miła

    oranżadę sobie piła

    pióro w ustach wymoczyła

    deklarację nam złożyła:

    męża szukam na wywrocie

    kolę  chrzanię

    żółwia znoszę (hayde)

     

    Wywrotowcy nie zapomnieli także o jednej z najważniejszych osób, która swoją energią, ciepłem i dobrem budowała serwis i więzi między nami przez długi czas, a która odeszła od nas dwa lata temu. O Marku Marta powiedziała tak:

     

    Choć go nie ma dzisiaj z nami

    często sercem wspominany.

    Nawet Marta  duchem czuje

    Tego co wywrotę miłuje.

     

    W związku z tym, iż większość uczestników zjazdu stanowili wywrotowi wierszokleci, wieczorem ogłosiliśmy pojedynki literackie – bitwy na słowa. Jedna osoba wyzywała na słowny pojedynek wybranego przeciwnika i losowała temat – zadanie polegało na napisaniu wiersza i przedstawieniu go w dniu następnym przed wszystkimi zebranymi oraz jury – wymagającymi Hayde i Asią. Wyzwania trudne, ale nie od dziś wiadomo, że Wywrotowiec poradzi sobie z każdym zadaniem i nie podda się bez walki.

     

    A potem to już żeśmy tylko pili.

     

    PONIEDZIAŁEK

    Nam spać nie dano – z łóżek zerwano i na górę Żar zaprowadzono. Okoliczności przyrody sprzyjały wywrotowym spacerom przez lotniska dla szybowców, zachwytu nad paralotniarzami oraz myśleniu nad zadanymi wierszami. Niektórzy pokonali górkę, niektórych pokonała górka, ale wszyscy znaleźliśmy się w końcu na szczycie, aby dać sobie odebrać oddech widokami.

    Około godziny 15 zmęczeni, ale wciąż pełni sił zgromadziliśmy się na placu przy międzybrodzkiej fontannie, przywiązaliśmy baner do krzaka i rozpoczęliśmy Wywrotowe Popołudnie Poetyckie, które początkowo miało być wieczorkiem, ale wieczór tego dnia przyszedł dużo wcześniej. Asia, Roma, Arek, Michał i Jacek czytali wybrane uprzednio wiersze Wywrotowców, nadając im własną interpretację. Niektórzy pokusili się nawet o wizualizację treści i ciekawą aranżację tekstów. W przerwie pomiędzy czytaniami, Adam wykonywał utwory Jacka Kaczmarskiego, aby upewnić wszechświat, że Wywrotowe źródło wciąż bije.

     

        

     

    Wzbudziliśmy spore zainteresowanie szczególnie wśród dzieci (wszak one są przyszłością narodu), którym wywrotowe łódki z papieru po wierszach, puszczane w fontannie, sprawiły dużo radości. Jacek z Michałem, którzy zaimprowizowali ciąg dalszy popołudnia, stanowili niewątpliwą atrakcję turystyczną, gdy tańczyli z okolicznymi latarniami i recytowali wiekopomne dzieła typu:

     

    Krótka rozprawa o bardzo skomplikowanej naturze istoty boskiej

     

    nie

    bo 

     

    Ostatni wieczór jednak nadszedł i zebraliśmy się ponownie przy ognisku. Każdy odczytał swój pojedynkowy wiersz i w tych wierszach było wszystko – szczerość, radość, przyjaźń, uśmiech i zaduma. Dla kilku osób, które dopiero poznawały wywrotowego ducha, był to pierwszy raz i trzeba przyznać, że te inicjacje poetyckie przebiegły w wyjątkowy sposób. Były chęci i staranie – nawet nieobecni (Marta i Bodek wyjechali wcześniej) nie poddali się i swoje wiersze wysłali drogą smsową. Z telefonów, kartek i z głowy odczytywaliśmy w świetle ogniska i latarek swoje wersy, a Hayde z Asią typowały zwycięzców. Tak naprawdę jednak nie było w tych pojedynkach przegranych, a w konsumpcji nagród (dziękujemy, Marto!) brali udział wszyscy. Poniżej kilka pojedynkowych tekstów, które udało się odzyskać – część spłonęła w ognisku, część została zapomniana zaraz po odczycie, a części nie dało się odczytać. Nie mniej jednak jeśli komuś się twór własny przypomni i odtworzy – proszę się nie wstydzić uzupełniać.

     

    Motto: Gwałtownych uciech i koniec gwałtowny. Jacek vs Figa

     

    Jacek:

     

    Pewna młoda Figa była raz na zjeździe

    I zamknęła się z Lemurem w pościelowym gnieździe.

    Do niczego nie doszło – spoko moi mili,

    Chociaż z drugiej strony – tak tylko mówili.

     

    Prawda światło dzienne musi jednak ujrzeć.

    Taka to historia – zachlać się i umrzeć.

    Otóż młoda Figa, nad podziw spragniona,

    Urwała przy ognisku superextrazgona,

     

    Więc ją Lemur złapał, bierze ją na opa

    Myśli sobie – baba – trzeba by jej chłopa.

    Do pokoju wtaszczył, rzucił ją na łoże –

    Przecież wtedy taka traci na oporze.

     

    Lemur już się schyla, już kipi, wariuje,

    W myślach nagiej Figi obraz już maluje…

    Lecz nieszczęście przyszło całkiem niespodzianie –

    Nagle wpada Estel i robi śniadanie!

     

    Kroi sobie szklankę – kuflony to lubią,

    Całkiem naturalnie wszelkie szkiełka skubią.

    Ale to nie o tym historia ma mówić.

    Estel się najadła – trzeba się obudzić!

     

    Zatem Figa wstaje, na Lemura zerka,

    No i, kurde bele, opadła jej szczęka.

    Chłopak stoi nagi – moment jest krytyczny,

    A pod pępkiem napis: On jest ekscentryczny.

     

    Z Figi momentalnie uleciała wóda.

    Już się Lemurowi wskórać nic nie uda.

    Przecież naszej Figi żaden nas niegodny –

    Gwałtownych uciech i koniec gwałtowny.

     

    Motto: Błędy młodego wieku pożerają szczęście starości. estel vs Jacek

     

    Jacek:

     

    Mała Estel w piaskownicy szkłem się zajadała.

    Gdy dzieci babkowały, ta kubki wcinała.  

    A potem nieszczęście! nieszczęście! – dwa razy.

    Lecz do szkła przenigdy nie czuła odrazy. 

     

    Żyła tak lat kilka, aż brody dostała,   

    W bujanym fotelu Zycie swe spędzała.

    Dłużej tak nie można – nastąpiła zmiana –

    Przyszedł Aleksander, Estel podjarana,

     

    Ale idą w tango, denszą wartko, chyżo.

    Estel się obnaża, po szyjach się gryzą.

    Nagle pada pomysł – napijmy się wódki.

    Biedna, nie wiedziała, jakie będą skutki.

     

    Dawna miłość wraca, nie tylko do chlania,

    Nie jest to też chyba sprawka obnażania.

    Alek stawia flachę, piją dość obficie,

    Przypomniała sobie Estel swoje dawne życie.

     

    To wszystko się zemści, lecz jeszcze momencik –

    Alek postanowił Estelką pokręcić.

    I całuje, i mówi, że kocha, że teraz.

    Estel też myślała o tym chyba nieraz.

     

    I gdy już po czasie wrócili do domu,

    Zaczął ją rozbierać… trochę po kryjomu. 

    Estel patrzy z bliska i nie daje wiary.

    Bo chłopak ma chyba oczy nie do pary.

     

    Skądże! Nie są zwykłe, te oczy są szklane,

    No i się zaczęło, chłop ma przerąbane.

    Estel już się wgryza, kąsa oczodoły.

    Pławi się w powiekach, krew zalewa stoły.

     

    Zjadła jego gały i wybiega z chaty.

    Wchodzi już do baru, prosi dwie herbaty.

    Wszystko jest już dobrze, spotkała tam Marka,

    Lecz znowu pomyliła usteczka ze szklanką…

     

    estel:

     

    Raz w Dylakach w dzień słoneczny,

    Jacek wpadł na pomysł niecny.

    A że młody był i godny,

    to powiedział: będę płodny.

     

    Będę potrzebował wróżki,

    żeby kobiet mieć jak Puszkin.

    A więc udał się do Oslo

    i się trzymał całkiem prosto. 

     

    Potem spotkał Dominika

    i zapytał: czy Ci styka?

    I obrócił się doń tyłkiem,

    gra jest znana pod „gej cziken”.

     

    Wnet zaśpiewał: „Choć Lemura...”,

    całkiem niezła jest z niej dziura.

    Wziął się za rąbanie drewna,

    wyobraźnia – rzecz pokrewna i zbliżona

    - zbliżeń Jacek nie ma dosyć.

     

    Wtem do płotka podszedł kotek,

    Jacek zlany zimnym potem,

    nie ogarnął był siekierki

    i się pozbył swej... perełki.

     

    Więc nie róbmy nic głupiego,

    co nam z Jacka bezpłodnego!

     

    Słowa do użycia: cycki, tańczyć, lód. Marta vs Bodek

     

    Bodek:

     

    na murze tańczą cycki

    pod butem chrzęści lód

    w rurze piszczą dzwonki

    wymiętej głowy

     

    Marta:

     

    górskie cycki nie przyjmują lodowatych myśli

    czekają na moje obnażenie   

    w rytmie wody i ognia

    taniec

     

     

    Słowa do użycia: żółw, klej

     

    Domka

     

    Jest taki zespół Zabili Mi Żółwia

    pewien żółw w tym kraju się o to wkurwia.

    Budzi się rano i myśli: "no ludzie,

    zabilibyście ślimaka, należy się marudzie."

     

    Potem idzie do kiosku, brakuje mu kleju  

     

    i mówi do sprzedawcy "Słuchaj no, Macieju,

    jest taki zespół Zabili Mi Żółwia

    i mnie to osobiście bardzo mocno wkurwia."

     

    Sprzedawca patrzy na żółwia i myśli: "Idiota,

    jest też wiersz o tym, że Ala ma kota,

    że zginęli w zupie seler z pomidorem,

    a oni nie przychodzą tu jakoś po to, by otworem

    paszczowym składać zażalenia".

     

    Jaki z tego morał? Ten żółw był dość głupi,

    lecz zaradny – bo jak nie ma kleju to pójdzie i se kupi.

     

    Motto: Daj młodemu człowiekowi mapę do Nieba, a odda Ci ją... poprawioną.

    Dżastin vs ew

     

    Dżastin:

     

    Pójdę w drogę, mapę dostałam

    Mimo, że wszystką kasę wydałam

    Narysuję sobie na niej dużego cyca

    Co semantykę wielką w sobie przemyca 

    Spotkam w drodze piękną Asię

    Co na drobiu dobrze zna się     

    Spotkam Jacka, co z Michałem

    Perforują cykle stałe

    Spotkam Hayde, co nas wiedzie

    Z exhibicjonistą na przedzie

    Estel z nimi nas przywita

    Szkło przetworzy – będzie kwita!

    Ewka nie płacz, że tu brak

    Wódki i tak pójdziem wspak

    Zbierzemy po drodze niejednego browca

    Bym mogła zachować tytuł wywrotowca

     

    WTOREK

    Poranek przywitał nas ulewą (mogło być gorzej, mogliśmy obudzić się w zaspach). Ponura aura za oknem przełożyła się na nasze rozstaniowe nastroje. Zgodnie z tradycją pierwsza łzami zalała się Ewa, potem Figa, Domka ostatecznie też nie wytrzymała. „Góralówkę" opuściliśmy wczesnym popołudniem, jednak niektórzy z racji dużych odległości do domów rodzinnych i innych przebojów po drodze, do własnych łóżek dotarli wiele godzin później.

     

     

     

    Nie sposób spisać wszystkich szalonych rozmów, pomysłów, działań i tekstów które pojawiły się w ciągu tych trzech dni. Po raz kolejny okazało się, że bez względu na wiek, światopogląd, porę jedzenia obiadu, wyznanie, kondycję i ulubiony kolor, Wywrota ma potężną siłą jednoczącą umysły i stwarzającą porozumienie.

     

     

     

     

    Po raz kolejny Wywrota przekroczyła swój codzienny wirtualny wymiar. Znowu przychodzi mi w imieniu wszystkich zlotowiczów podziękować Ewie za organizację Majówki, ogarniętym podziękować za opiekę nad nieogarniętymi, Wam wszystkim podziękować za obecność, zaangażowanie i moje naładowane baterie.

     

    Relację z poprzedniego zlotu Wywroty zakończyłam słowami: „mam pewność, że nie rzucam słów na wiatr mówiąc Wam: do zobaczenia". Nie bacząc na zarzuty powtarzalności, po raz kolejny mówię Wam: do zobaczenia!

     

    estel

    Zdjęcia


    estel

    Ewelina Dybowska estel premium

    30 lat stąd
    43 artykuły 34 teksty 3840 komentarzy 494 posty
    Była opiekunka sekcji poetyckiej. Na pozór spokojna i wrażliwa dziewczyna, kryje jednak w głębi duszy radykalne poglądy i gdy ktoś zajdzie jej za skórę potrafi nieźle dopiec. Nieraz zasłynęła z ciętego języka. Postrach nastoletnich poetek.…
    Zasłużeni dla serwisu


    Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
     
    Paweł Kaczorowski - Ivo
    Paweł Kaczorowski - Ivo 10 maja 2011, 22:56
    Estelko, zarąbista relacja. Przyłączam się do podziękowań dla EW: Kochana Ewo, Dziękujemy i ... obiecujemy, że w przyszłym roku będzie nas więcej - tzn. że przyłożymy się do organizacji tej ważnej dla Wywrotki Akcji. :) My.
    Jarosław Klebaniuk
    Jarosław Klebaniuk 10 maja 2011, 23:07
    Jacy Wy jesteście młodzi i ładni :)
    estel
    estel 10 maja 2011, 23:15
    Nie puszczać mi jeszcze tego, jeszcze się zdjęcia ładują!
    Jacek
    Jacek 10 maja 2011, 23:20
    Estel, świadomie pominęłaś ostatni dzień zlotu?:D Mam tu na myśli spotkanie pod Halembą:D
    Justyna D. Barańska
    Justyna D. Barańska 10 maja 2011, 23:20
    dorzuciłam ci dwa kolaże. ten zlot się zaczął i skończył Halembą!
    Paweł Kaczorowski - Ivo
    Paweł Kaczorowski - Ivo 10 maja 2011, 23:34
    Serwer nam padnie od ilości aluminium na tych zdjęciach...
    Justyna D. Barańska
    Justyna D. Barańska 10 maja 2011, 23:46
    Estel, zapomniałaś o jajkach, których znaczenia jeszcze nie poznaliśmy!
    Jacek
    Jacek 11 maja 2011, 00:15
    Jajka to były dobre w okolicach Halemby ;]
    Paweł Kaczorowski - Ivo
    Paweł Kaczorowski - Ivo 11 maja 2011, 00:55
    Jest Dobrze! :)
    Figa
    Figa 11 maja 2011, 16:45
    Ale fajna relacja! Aż się w Międzybrodziu znów znalazłam. Ale tym razem nie płakałam
    ew
    ew 11 maja 2011, 20:41
    Nie mnie dziękujcie, lecz sobie. Przemówienia oczywiście nie mam zamiaru pisać, ale przyznać mogę (i muszę, niestety), że tym razem zaskoczyliście mnie bardzo, swoją dorosłą postawą, pomocą w trudnych chwilach, mądrością w podejmowaniu decyzji.. i tak dalej ( bo jednak wpadam w przemówienie chyba). No. W każdym razie to był na pewno jeden z najlepszych zjazdów.
    Bardzo brakowało mi Pawła, gdy wyjechał. Bodkowi natomiast ślę pozdrowienia , przerósł sam siebie zjawiając się w ostatniej chwili u nas. Dżastince za kolejne pożyczenie i pomoc w kuchni się kłaniam. Małpie za to, że była grzeczna. Hayde za rozwagę i pomoc w realizacji powyższego. Jackowi za serenady balkonowe. Michałowi za zbłąkanie ( czekam na Twoją relację Michałku). Fidze za zaufanie i mulinki śliczne. Cuglowi z Marcinem za powrót niezapomniany ( tego jeszcze nie było, żeby ktoś był dwa razy na jednym zjeździe). I jeszcze Cugowi za niebieskość i za nić z bólem gardła. Asi za uśmiech i świetne czytanie wierszy. Michałowi i Sylwi za śmiech i rozluźnienie totalne. Domce za zadziwienie nad człowiekiem i za dziwny stan paranka ostatniego. Adamowi za śpiew i gitarę i podtrzymywanie na duchu w chwilach zawalenia. Oli za mądrość i wiedzę. Adamowi Oli za ognisko i grill i za pomoc w pracach. Jeszcze temu drugimu Adamowi też za to, że się nie zanudził z nami. Arkowi za rozmowy, granie i brawurowe poprowadzenie wieczorku. No i Marcie, za serce przede wszystkim. I za prezenty, które dały nam wiarę w dobroć. Mojemu najkochańszemu Marcinkowi też, za nauczenie się robienia łódek.
    jeśli kogoś pominęłam, to niech mnie piekło..
    anastazja
    anastazja 11 maja 2011, 20:48
    Miło było Was poznać. Jarosław ma rację, piękni i mlodzi!
    estel
    estel 11 maja 2011, 20:53
    ew, jak nie przestaniesz mnie nazywać małpą, to nie będę więcej grzeczna! I pozdrów ode mnie Młodego, powiedz mu, żeby nie siedział za długo na gg z tą dziewczyną! :D
    Michał Domagalski
    Michał Domagalski 11 maja 2011, 22:26
    Ej, a myślałem, że mi podziękujesz za przywiezienie Wam Pawełka. To było poświęcenie... Pierwsi musieliśmy go słuchać [sic!]... Figa, Michał i Michał!


    PS
    Paweł, nie obrażaj się.
    Justyna D. Barańska
    Justyna D. Barańska 12 maja 2011, 00:04
    W ogóle, kto to widział dodawać zdjęcie, na którym obejmuję się z Ewą? Jeszcze pomyśli, że ją lubię czy że się ucieszyłam jej przybyciem. Straszne rzeczy!

    PS A dlaczego ja nie mam tego zdjęcia?
    dominika ciechanowicz
    dominika ciechanowicz 12 maja 2011, 19:12
    Właśnie sobie zdałam sprawę z tego, że jestem złym człowiekiem - wygrałam batona i podzieliłam się nim tylko z Figą.
    Figa
    Figa 12 maja 2011, 19:35
    Jesteś dobrym człowiekiem, bo podzieliłaś się nim ze mną.
    Chociaż mi to trudno odmówić:D
    ImiTaCjE
    ImiTaCjE 12 maja 2011, 21:31
    EW a ja przypalony garnek szorowałam :) no i starałam się myśleć - razem z Tobą :)
    Truskawkowe ptasie mleczko było super! :)
    No i tego....
    Marta
    Marta 12 maja 2011, 22:53
    Jakże mile wspominam spędzone z Wami radosne chwile i naprawdę nadal czuję się o przynajmniej 30 lat młodszą. .. pozdrawiam serdecznie
    Adam
    Adam "Przełojcan" Wostal 13 maja 2011, 15:44
    Dobrze, że się udało:) Pozdrawiam.
    rss
    przysłano: 4 grudnia 2010

    Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
    Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

    Zgłoś obraźliwą treść

    Uzasadnij swoje zgłoszenie.

    wpisz wiadomość


    lub tradycyjnie
    login lub email
    hasło