Muzyka

Coma - Hipertrofia

To, co przez ostatnie miesiące wydawało się tylko ponurym żartem, ziściło się 10 listopada bieżącego roku.

Łódzka formacja Coma, zdecydowała się wydać dwupłytowy koncept-album. Po dwóch latach spędzonych na intensywnym koncertowaniu zespół postanowił zniknąć na dwa tygodnie w niezwykle urokliwej miejscowości Jaworki, by tam tworzyć materiał na zupełnie nowy album. Efektem starań jest „Hipertrofia”. Złożona opowieść dotycząca człowieka i jego perypetii życiowych. Temat wydawałoby się mocno wyeksploatowany, a jednak łodzianom udało się stworzyć gustowną całość, która w skali krajowej zdaję się być ewenementem. Coma już samym tytułem albumu stara się prowokować. „Hipertrofia” w mocno skróconej definicji oznacza przerost. Grupie już od czasu debiutu zarzuca się przesadny patos, jeśli chodzi o kompozycje oraz o typowy przerost formy nad treścią. Jedno jest pewne. Nowy album przyniesie zespołowi tyle samo zwolenników, co i przeciwników.

 

Muzycznie Coma postawiła na eksperymenty. O ile decyzja o wydaniu koncept-albumu była śmiała i bardzo kontrowersyjna o tyle to, co znajdziemy na płytach utwierdza nas w przekonaniu, że mimo ugruntowanej pozycji na polskim rynku zespół postawił na różnorodność. Tak oto wyklarowało się 35 kompozycji, z czego znaczna większość to typowe przerywniki. Dźwiękowe kolaże, które wprowadzają nas do poszczególnych etapów konceptu. Przerywniki niekiedy irytujące lub wręcz odrażające (Polish ham) jednak, gdy słuchamy płyt jako całości, to okazuje się że owe miniatury w sposób doskonały spajają poszczególny utwory. Na tym nie koniec niespodzianek. Oprócz typowych dla zespołu mocnych utworów z rockowym pazurem (Transfuzja, Zamęt) znajdziemy tutaj także naleciałości trip hopu (Osobowy), a nawet idealnie sprawdzającą się wycieczkę w stronę wodewilu (Emigracja). Mimo nieznacznej zmiany stylu łodzianie nadal stawiają sobie za punkt honoru płynne manewrowanie między ciszą i hałasem. Efektem tego jest wolno rozwijająca się „Widokówka” z przeszywającym finałem, czy też wielbiona przez fanów „Cisza i Ogień”. Jednak prawdziwą perełką tego albumu bez wątpienia jest „Ekhart”. Pełen patosu, epicki twór, który z pewnością stanie się hymnem pokroju „Leszka Żukowskiego” z debiutu.

 

 

Osobną sprawą pozostają teksty Piotra Roguckiego. Mam wrażenie, że Borys Szyc polskiego rocka na nowym albumie nieco oddalił się od łatki nadwornego grafomana, którą tak chętnie przypisują mu krytycy zespołu. Nie oznacza to jednak wcale, że wokalista zaprzestał stosowania „słów – kluczy” czy też dziwnych, momentami koślawych i nieco naciąganych metafor. Tym razem jednak te liryczne fantazje idealnie wpisały się w cały koncept. Wokalnie „Hipertrofia” jest jego absolutnym sukcesem. Rogucki wspiął się na wyżyny swoich możliwości. Płynnie przechodzi z szeptu w krzyk, a niekiedy nawet ociera się o growl (wspomniany Zamęt).

 

 

Jedyne, co można zarzucić łodzianom to zbyt przesadne inspirowanie się sławniejsza konkurencją. Sami otwarcie przyznają się do fascynacji amerykańską czołówką rockowego grania, formacją Tool. To słychać. Echa tego zespołu pobrzmiewają chociażby w „Popołudniach Bezkarnie Cytrynowych”, a nad całością konceptu unosi się nieśmiertelny duch Pink Floyd, czy też The Who z czasów kultowego albumu „Tommy”. W muzyce jednak już wszystko zostało powiedziane, więc w perspektywie tworzenia ciężko o brak delikatnego kopiowania. Dlatego też „Hipertrofia” obok Lao Che pozostaje jednym z najciekawszych albumów tego roku i ucina spekulacje na temat tego czy Coma gra muzykę dla zadumanych i sfrustrowanych licealistów. Jeśli tak rzeczywiście jest, to doskonale wpisuję się w ten target, bo twórczość łodzian i cała mistyczna otoczka z nią związana trafia do mnie idealnie.

 

 

Serdecznie polecam.

Kuba Śliwiński

30 Mielec
5 artykułów 4 komentarze


Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
Marcin Sierszyński
Marcin Sierszyński 14 grudnia 2008, 15:36
Do zadumanych i sfrustrowanych studentów też. : P

Co by nie mówiło się o tym zespole, to posiadają wysoki warsztat muzyczny - i to się im chwali. Teksty, rzeczywiście nie stoją na wysokim poziomie, jeżeli chodzi o dwie poprzednie płyty... Ale są i perełki prawdziwe, takie jak Zaprzepaszczone Siły Wielkiej Armii Świętych Znaków, czy nie przymierzając, Tonacja.

A nową płytę trzeba sobie szybko sprawić, zachęciłeś. : )
Kuba Śliwiński 15 grudnia 2008, 14:24
Racja, słuszna uwaga :)

Najważniejsze jednak to, że udało się zachęcić. :)
ewelina2194
ewelina2194 16 grudnia 2008, 17:07
Przesłuchalam cała plyte Comy-Hipertrofia i powiem ze jest niezla lecza najboardziej i tam mi sie podoba zero 8 wojna :)
Libra 18 grudnia 2008, 18:14
Hipertrofie kupiłam od razu, kiedy tylko stało się to możliwe i nie żałuję.
warto było.
wiele się zmieniło, spodziewałam się więcej kawałków typu "zamęt" czy "popołudnia". na początku drażniły mnie te przerywniki ale z czasem nabrały uroku i faktycznie, zgrabnie łączą wszystko w jedną całość.
jedna z wielu zadumanych i sfrustrowanych licealistów. :P

aha - chciałam powiedzieć że ja zaczęłam eksperymenty z Coma od gimnazjum. :PPP
mudbrush (brzoza)
mudbrush (brzoza) 18 grudnia 2008, 18:45
mnie urzekły archipelagi
Marcin Sierszyński
Marcin Sierszyński 19 grudnia 2008, 01:04
A mnie Ekhart. ; )
Kaasica
Kaasica 21 grudnia 2008, 00:41
A jak dla mnie ta płyta Comy na tle innych nei wypadła najlepiej ...
Urzekły mnie tylko "archipelagi" .... bo reszta piosenek jakoś do mnie nie trafiła.
May Kasahara
May Kasahara 21 grudnia 2008, 22:52
Beznadziejna płyta z powiewem świeżości na miarę zeszłorocznego karpia.
Maakia
Maakia 24 grudnia 2008, 22:15
Rzekomo Piotr Rogucki powiedział, że ta płyta ma na celu wyselekcjonowanie i podział fanów Comy na wrażliwych i tych mniej wrażliwych. Dodał, że jeśli ktoś nie rozumie 'Hipertrofii', to należy do tej drugiej grupy. pozdrawiam, wesołych świąt.
Luelle
Luelle 7 stycznia 2009, 21:38
nie jest to płyta "łatwo wpadająca w ucho". żeby ją polubić trzeba wgzyźć się w każdą nutę po kolei. początkowo było ciężko. ale po kilku przesłuchaniach "hipertrofia" uleżała się i dopasowała.
zdecydowany plus, choć na pierwszym miejscu pozostało "pierwsze wyjście z mroku".
Iga 4 maja 2009, 15:27
Hipertrofia to zdecydowanie najlepsza płyta Comy (szczgólnie piosenki: ehkart, lśnienie i trujące roślily) na czym oczywiście nie tracą pozostałe płyty...
5464 1 sierpnia 2009, 23:24
Coma to zdecydowany epic.
przysłano: 8 grudnia 2008 (historia)


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca