NME Interview with Radiohead (10 May 2003)

Rozmowa magazynu muzycznego NME z Thom'em i Jonny'm z Radiohead o utworach z nowej płyty.

Oto treść wywiadu w dwóch wersjach, na początek w wersji oryginalnej - angielskiej, a potem wersja przetłumaczona.


Thom and Jonny’s exclusive track-by-track guide to Radiohead’s ‘Hail To The Thief”, alternative titles and all ‘Bagpus, Ex-Lax and the angriest thing we’ve ever writen’.

NME – New Musical Express (10 May 2003)

Text: John Robinson


A brutal rock song, reminiscent at times of Jeff Buckley’s post – ‘Grace’ material. A ‘can’t you see what’s happening in the world?’ sort of song.

Thom Yorke: “ Sort of, but not entirely serious. That song’s pretty throwaway, really. It’s got guitars in it – we did it in a hurry, because it was a test. Nigel (Godrich, producer) wouldn’t let us eat anything until we’d done it. It was four in the afternoon, and we were all starving. I didn’t have any of the words, so I had to write them all down quickly.”

Jonny Greenwood: “It was the first thing we recorded, on the first day.”

Thom: “It was the most number of syllables I’ve tried to get into a line, ever: ‘Swat ‘em like flies but the buggers keep coming back’.”

NME: Tell us about those subtitles.

Thom: “I was having trouble with titles. ‘Hail To The Thief’ was also called ‘The Gloaming’ and I wanted to subtitle that, so I decided to carry on. I have this big list that I carry around and they come from there. And from kids’ programmes because I was watching a few of those. Mostly Bagpuss. I like Bagpuss.”


A mixture of sleepy-sounding guitars with a hectic, techno conclusion; the ‘Hail To The Thief’ working plan put into practice. A key lyric is: “We can wipe you out anytime”.

Thom: “That was written five years ago, in fact. Post ‘OK Computer’, around the delights of Rwanda, watching that on TV.”

Jonny: “A lot of the lines and lyrics are older than people are assuming, I think. Like ‘I Will’ is from five years ago. In the lyrics I hear confusion and escape, like, “I’m going to stay at home and look after the people I care about/Buy a month’s supply of food’’.”

Thom: (Laughs) “Spot the new father!”

Jonny: “So I think it’s wrong to think there’s a coherent thing running through the album. The whole thing ends, for me, with a bit of a shrug.”


A beautiful song which seems to be out a less than beautiful idea – the terrifying responsibilities that come with enormous power.

Thom: “That was written in five minutes. That’s a love song. I think it’s a bit lovely. There’s a lot of that – about responsibility. Lots of looking to the future and seeing fuck all. That’s probably a very good reason for people not to be interested in this record. If they don’t want to hear that atmosphere I think they should go and buy something else. A general fear of the future, that it’s being jeopardised, that it’s difficult to do very much about, because things have been set in motion which seem unstoppable.”


A great melody with a sparse electronic accompaniment, as if a song from ‘The Bends’ or ‘OK Computer’ has been remixed by Autechre. Lyrics suggest it’s about covering your tracks.

Jonny: “That’s pretty old. That was started, I guess, about three years ago. Then there was an acceleration in terms of writing and arranging, where it came together quite quickly from being a bit aimless to quite exciting.”

Thom: “As to where the words go, that one is pretty difficult to explain. The original thing, which was unrecognisable, was written on one of those Q170 (sequencer) things, that you can program on. Bjork uses them. We were stuck in a snowdrift in Japan. It was the most beautiful thing you’ve ever seen. The snow was piled high on the branches, and then a bullet train would go past, and the snow would drop off the branch. The whole world was utterly blanketed except for these straggly bits of black and white. And that’s where it started. The words have always been based in that image.”


Based around an acoustic guitar riff, the song seems to juxtapose newspaper headlines (“Something big is going to happen”) with the replies of the man in the street (“Over my dead body”). Includes an image from Swift’s Gulliver’s Travels, of little people tying “the monster” down while he sleeps.

Thom: “Yeah, the Gulliver’s Travels thing. I really want the video to be something about that, somehow. Very difficult to take responsibility for the words, because I feel like I got beamed them from somewhere else. I don’t feel like they’re mine at all. It used to turn into this dodgy guitar thing at the end. (To Jonny) Not you, specifically. All of us.”

Jonny: “The key was getting it right without it sounding like a worthy rock thing. Basically, we’ve been playing live concerts for the last four years and been so relaxed. I think we’re beginning to feel like that in the studio, and this is an example of that.”

Thom: “I think we’re loosening up. At last. Taken an Ex-Lax.”


A beautiful and melancholic song. Seems to reference a monumental event, like that which wiped out the dinosaurs...

Thom: “The wiping out of the dinosaurs? I must have been stuck for a line there – I’ve used that one before. That shows what sort of hurry we were in.”

Jonny: “It’s another love song, isn’t it? You old soppy.”

Thom: “Let me think about that for a moment. Yes, I guess so. With the last two records, I think you can tell that I had a problem with things being read a certain way, which was born out of ‘OK Computer’ experience – which was insane. I don’t really have a problem with it now, which is why we chose to print the words on the record, because in a way I enjoy the fact that people all read things differently.”


To begin with, reminiscent of an African-American worksong, interspersed with lethargic handclaps. Briefly goes into a psychodelic jazz freakout.

Thom: “For me, that song is not to be taken seriously, but at the same time it was quite fun because somewhere in the lyrics it’s pretty twisted. Then we break out into this freeform jazz nightmare. It’s like, ‘Come on, lads!’ Well, it makes me laugh...”


The thematic heart of the record. At the end of the day, shadowy forces have been set in motion.

Thom: “This doesn’t make me laugh...”

Jonny: “It’s kind of the centre of the record, I guess. At the last minute we thought that ‘gloaming’ was a bit of a poetic word in the wrong way.”

Thom: “It’s well dodgy. It’s like a cliche, it’s 100 years old, and it’s in some dodgy folk songs. Which is us, I guess.”


The first single from ‘Hail To The Thief’, and one of the best Radiohead songs. In a world of uncertainty, this offers some reassurance.

Jonny: “We did a bad version of it on a webcast once...”

Thom: “Oh yeah. It was sort of alright, but... I guess the first half comes from around ‘Kid A’ time. It made me cry when we finished it because I think it’s the best thing we’ve ever done. That’s just me..”

NME: An unorthodox single, perhaps. Five minutes, no chorus.

Thom: “I know, a bummer that, because everything else on the album is pretty much three and a half minutes. Oh shit!”

Jonny: “It’s got that Pixies thing that I love, which is a huge build-up of tension, and release. Which is really important in music – it’s not thinking of things being good in an instant way, but good thinking in terms of five minutes.”

Thom: “It’s free range. It’s supposed to be comforting – ‘It’s alright, you’re just imagining it’.”


A brief mission statement outlining what an individual will do to protect himself and his family.

Jonny: “We started this during the ‘Kid A’ sessions and it wasn’t any good...”

Thom: “...during our dodgy Kraftwerk exploration, which luckily didn’t last very long.”

Jonny: “It was the recording that we played backwards and cut to pieces to make ‘Like Spinning Plates’, so it’s a process that we were ploughing through. It’s done right, and that’s why it works.”

Thom: “Bizarrely, it’s like the angriest thing I’ve ever written, because it’s written from the point of simple blind anger that makes nations go against nations or whatever. It’s that thing of, ‘Everything’s fine until you come into my home and touch my children, and then I won’t be responsible for my actions’. Like you flick a switch.”


A bit of departure – “Funky Radiohead”.

Thom: “Yeah, that’s kind of it. Bling-blong. It does its thing. It’s got a loose funk at times...”

Jonny: “It comes from the fact that Thom is playing rhythm piano for the first time on one of our records. I hesitate to use the ‘groove’ word...”

Thom: “You definitely should, man. Although there’s got to be a better one.”

Jonny: “Alright, it swings. It swings great.”

Thom: “The words are very much a case of ‘Shake a cup and let them come out’.”


A fearsome keyboard noise makes this sound like Add N To (X). Could be a song about people in public life, but whatever, has terrifying words...

Thom: “Hoorah!”

Jonny: “I think it’s exciting because right towards the end we realised that the rhythm might not be so important and, as we turned up the keyboards...”

Thom: “The evil worm keyboard...”

Jonny: “ became the right thing.”

Thom: “I was trying to cut it up and make it sense, and driving myself around the fucking bend. It’s about the whirlwind thing – you get to the centre and you realise there’s nothing there. There’s nobody home at all. That’s been my experience.”


About seeing old newspapers blowing on the wind.

Thom: “One of my favourite things to do on ‘Kid A’ and ‘Amnesiac’ was to walk through empty landscapes. I became a rambler, and on this one I ended up walking through cities a lot. This song was born out of the fact that my favourite weather is windy weather, and that night there was a huge gale. I’d never seen anything like it. I could hear the roof of my house coming off, and had to get out. I’m getting my pastoral thing down. Like Wordsworth...”


A pretty song, with a sinister monologue over the top of it. ‘Hail To The Thief’ concludes with this stream of aggrieved mutterings.

Thom: “Well, that’s me. The image seems violent, but the music is quite pretty. If you took it out of context it would sound like a children’s toy but it made me want to do this rhythm thing in the words.”

Jonny: “It reads like a Grimm’s fairy tale...”




Ekskluzywny przewodnik po utworach z płyty Radiohead - ‘Hail To The Thief’ według Thom’a i Jonny’ego, alternatywne tytuły oraz ‘Bagpus*, Ex-Lax* i najbardziej gniewna rzecz jaką kiedykolwiek napisaliśmy’.

* Bagpus – telewizyjny program dla dzieci

* Ex-Lax – środek przeczyszczający

NME – New Musical Express (10 Maj 2003)

Tekst: John Robinson

Tłumaczył: Karol ‘s3,14ryt’ Kamiński

2+2=5 (LETNI)

Brutalna rockowa piosenka, przypomina czasami ‘Grace’ Jeff’a Buckley’a. Piosenka typu ‘czy nie widzisz co się dzieje na świecie?’.

Thom Yorke: “Coś w tym rodzaju, ale nie do końca. Ta piosenka jest naprawdę zrobiona całkiem od niechcenia. Ma w sobie gitary – zrobiliśmy ją w pośpiechu, ponieważ była to próba. Nigel (Godrich, producent) nie pozwoliłby nam niczego zjeść, dopóki nie zrobilibyśmy tego. Była czwarta po południu i wszyscy umieraliśmy z głodu. Nie miałem żadnych słów, musiałem zatem je szybko spisać.”

Jonny Greenwood: “To była pierwsza rzecz, którą nagraliśmy, pierwszego dnia.”

Thom: “To było głównie kilka sylab, które chciałem przekształcić w linijkę (wiersz): ‘Trzaskam je jak muchy, ale łajdactwo ciągle wraca’.”

NME: Opowiedz nam o podtytułach.

Thom: “Miałem problem z tytułami. ‘Hail To The Thief’ było również nazwane ‘The Gloaming’, chciałem nadać temu podtytuł, zatem zdecydowałem kontynuować. Mam dużą listę, którą “w kółko” noszę i właśnie stąd się one biorą. Również z programów dla dzieci, ponieważ oglądałem kilka z nich. Głównie Bagpuss. Lubię Bagpuss.”

* Bagpus – telewizyjny program dla dzieci


Mieszanka sennie brzmiących gitar z gorączkowym zakończeniem w stylu techno; Plan pracy ‘Hail To The Thief’ został zastosowany w praktyce. Kluczowy tekst to: “Możemy cię zgładzić w każdej chwili. ”.

Thom: “Właściwie, było to napisane pięć lat temu. Zaraz po ‘OK Computer’, w czasach zachwytu Rwandą, kiedy oglądałem to w telewizji.”

Jonny: “Myślę, że dużo linijek i tekstów jest starszych, niż ludzie zakładają. Na przykład ‘I Will’ ma już pięć lat. W słowach słyszę zmieszanie i ucieczkę, na przykład, “Zamierzam zostać w domu i opiekować się ludźmi, na których mi zależy / Kupić miesięczny zapas jedzenia’’.”

Thom: (śmieje się) “Dostrzegłem młodego ojca!”

Jonny: “Zatem uważam, że źle jest myśleć, iż odnajdziesz spójność przeglądając ten album. Całość kończy się nieco ze wzruszeniem ramion.”


Piękna piosenka, która wydaje się powstała z mniej niż pięknego pomysłu – przerażające obowiązki, które przychodzą z ogromną siłą.

Thom: “To było napisane w pięć minut. To miłosna piosenka. Myślę, że jest całkiem urocza. Dużo jest tego – o odpowiedzialności. Sporo spoglądania w przyszłość i patrzenia na wszystko. To prawdopodobnie bardzo dobry powód dla ludzi, aby być zainteresowanym tym albumem. Jeżeli nie chcą słyszeć tej atmosfery, uważam, że powinni iść i kupić coś innego. Ogólny strach przed przyszłością, że staje się ona zagrożona, że trudno jest cokolwiek zrobić, gdyż wszystkiemu nadano bieg, co wydaje się nie do powstrzymania.”


Świetna melodia ze skąpym elektronicznym akompaniamentem, jakby piosenka z ‘The Bends’, albo ‘OK Computer’ została zmiksowana przez Autechre. Słowa sugerują, że utwór traktuje o przemierzaniu swoich ścieżek.

Jonny: “To całkiem stare. Sądzę, że było zaczęte jakieś trzy lata temu. Wówczas miejsce miało przyspieszenie pod względem pisania i aranżacji, co przyszło całkiem szybko, było nieco bezcelowe, a w końcu dość ekscytujące.”

Thom: “Tak, jak świadczą o tym słowa, ten numer jest dość trudny do wytłumaczenia. Oryginalnie, utwór był nie do poznania, napisany był na jednym z Q170 (sekwencer*), na których można programować. Bjork ich używa. Utknęliśmy w zaspie śnieżnej w Japonii. To była najpiękniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek widziałem. Śnieg leżał wysoko na gałęziach, i wystarczyło, że bardzo szybki pociąg przejechałby obok, a wtedy cały śnieg spadłby z gałęzi. Cały świat byl zupełnie zakryty, poza tymi rozrzuconymi kawałkami czerni i bieli. I to właśnie tam to się zaczęło. Słowa do tego utworu zawsze opierały się na tym widoku.”

*sekwencer (ang. sequencer od sequence ‘następstwo; sekwencja’) infor. urządzenie lub oprogramowanie obsługujące dane zapisane w standardzie przenoszenia pomiędzy elektronicznymi urządzeniami akustycznymi a komputerem (MIDI).


Oparta na akustycznym gitarowym riffem, piosenka, która zdaje się zestawiać ze sobą nagłówki gazet („Stanie się coś wielkiego”) z reakcjami (odpowiedziami) człowieka na ulicy (“Nad moim martwym ciałem”). Zawiera obraz Podróży Gulliver’a Swift’a, traktujących o małych ludziach związujących “potwora” podczas, gdy śpi.

Thom: “O tak, Podróże Gulliver’a. Naprawdę chcę, aby teledysk był, w jakiś sposób, w tym stylu. Bardzo trudno jest wziąć odpowiedzialność za słowa, ponieważ czuję się jakbym wziął je skądinąd. Zupełnie nie czuję, że są one moje. Zamieniało się to kiedyś w końcówce w niepewną partię gitarową. (do Jonny’ego) Nie ściśle ty. My wszyscy .”

Jonny: “Tonacja nie sprawiała wrażenia, jakoby utwór brzmiał jak zacny rockowy kawałek. W zasadzie, przez ostatnie dwa lata graliśmy koncerty i byliśmy bardzo odprężeni. Myślę, że zaczynamy czuć się jak w studio, i to jest właśnie na to przykładem.”

Thom: “Myślę, że się odprężamy. Wreszcie. Wzięliśmy Ex-Lax.”

* Ex-Lax – środek przeczyszczający


Piękna i melancholijna piosenka. Zdaje się przywoływać straszne wydarzenie, jak te, które zmiotło z powierzchni Ziemi dinozaury...

Thom: “Zmiatanie dinozaurów? Musiałem zatrzymać się tam na linijkę – stosowałem to już wcześniej. To pokazuje w jakim byliśmy pośpiechu.”

Jonny: “To kolejna piosenka o miłości, nieprawdaż? Ty stary sentymentalisto.”

Thom: “Pozwól mi się zastanowić. Tak, jak sądzę. Na podstawie dwóch ostatnich płyt, myślę, że można powiedzieć, że miałem problem z tym, że słowa były odczytywane w pewien sposób, co wzięło się z doświadczenia z ‘OK Computer’ – co było szaleństwem. Nie mam teraz z tym problemu, dlatego zdecydowaliśmy, aby wydrukować słowa na tą płytę, ponieważ, w pewnym sensie, lubię to, że ludzie odczytują rzeczy różnie.”


Po pierwsze, wspomnienie afrykańsko-amerykańskiego dzieła, urozmaicone ospałymi oklaskami. Na krótko przechodzi w psychodeliczne jazzowe dziwadło.

Thom: “Dla mnie, ta piosenka nie jest po to, by brać ją na serio, ale jednocześnie była to niezła zabawa, ponieważ gdzieś w słowach jest nieźle pokręcona. Następnie wybuchamy w ten frywolny jazzowy koszmar. To jak, ‘No dalej, chłopaki!’ No cóż, to mnie rozśmiesza...”


Tematyczne serce płyty. Na koniec dnia, zacienione siły zostały wprawione w ruch.

Thom: “To mnie nie rozśmiesza...”

Jonny: “Sądzę, że to w pewnym sensie środek całej płyty. W ostatniej minucie pomyśleliśmy, że ‘zmierzch’ było dość źle ukierunkowanym poetyckim słowem.”

Thom: “To całkiem niepewne. To jak frazes, ma 100 lat, i występuje w nie budzących zaufania folkowych piosenkach. Co jest, jak sądzę, nami.”


Pierwszy singiel z ‘Hail To The Thief’ i jeden z najlepszych utworów Radiohead. W świecie niepewności, oferuje nieco otuchy.

Jonny: “Raz wykonaliśmy złą wersję tej piosenki na webcast’cie*...”

Thom: “O tak. To było całkiem dobre, ale... Sądzę, że pierwsza połowa pochodzi z czasów około ‘Kid A’. Utwór sprawił, że się rozpłakałem, gdy go skończyliśmy, ponieważ to jest najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiliśmy. To moje zdanie..”

NME: Być może niekonwencjonalny singiel. Pięć minut, brak refrenu.

Thom: “Wiem, a bummer that, ponieważ wszystko inne na tym albumie jest długości dobrych trzech i pół minuty. O cholera!”

Jonny: “Utwór ma tą charakterystyczną dla Pixies rzecz, którą kocham, którą jest ogromne narastanie napięcia i wyzwolenie. Co jest naprawdę ważne w muzyce – to nie myślenie o rzeczach będących dobrymi w danej chwili, ale pozytywne myślenie w perspektywie pięciu minut.”

Thom: “To dowolna skala. To powinno być wygodne – ‘W porządku, tylko to sobie wyobrażasz.”

Webcast – internetowy przekaz jakiegoś wydarzenia; w tym przypadku przekaz występu Radiohead organizowane raz na jakiś czas specjalnie dla fanów z całego świata.


Oświadczenie wytycznych misji zarysowujące co zrobi jednostka, aby chronić siebie i swoją rodzinę.

Jonny: “Zaczęliśmy ten numer podczas sesji ‘Kid A’ i nie było to za dobre...”

Thom: “...podczas naszej niebezpiecznej eksploracji w stylu Kraftwerk, która na szczęście nie trwała zbyt długo.”

Jonny: “To było nagranie, które odtwarzyliśmy wstecz i pocięliśmy na kawałki, żeby stworzyć ‘(Like) Spinning Plates’, a więc jest to proces, przez który się przedarliśmy. Jest to zrobione należycie, i właśnie dlatego działa.”

Thom: “Dziwacznie, to jest jak najbardziej gniewna rzecz, jaką kiedykolwiek napisałem, ponieważ jest to napisane od momentu prostej ślepej złości, która sprawia, iż narody występują przeciwko narodom, czy coś w tym rodzaju. To coś jak, ‘Wszystko jest w porządku, aż do momentu, gdy wejdziesz do mojego domu i dotkniesz moje dzieci, a wtedy nie będę odpowiedzialny za moje czyny’. Jakbyś pstryknął przełącznik.”


Nieco odlotu – “Funkowy Radiohead”.

Thom: “Tak, to coś w tym stylu. Bling-blong*. Posiada coś z tego. Ma czasami luźny funk...”

Jonny: “Pochodzi to z tego, że Thom gra na pianinie rytmicznym po raz pierwszy na jednej z naszych płyt. Waham się użyć słowa ‘groove*’...”

Thom: “Zdecydowanie powinieneś, człowieku. Aczkolwiek musi być jeszcze lepsze określenie.”

Jonny: “W porządku, to kołysze. Buja znakomicie.”

Thom: “Słowa są przypadkiem ‘Potrząśnięcia filiżanką i pozwolenia im wyjść’.”

Bling-blong – pierwotnie zwrot z filmu rysunkowego "Mission Hill", postać - Kevin French powtarzał głośno słowa “bling blong”.

Groove – nie w dosłownym znaczeniu; tutaj – termin niemalże muzyczny, aczkolwiek raczej slangowy; rozkoszować się, odczuwać wielką przyjemność; z drugiej strony może to być powód takiego samopoczucia, a więc rytmiczna, pulsująca, niezwykle przyjemna muzyka.


Przerażające hałas klawiszy sprawia, że brzmi to jak Add N To (X). Mogłaby być piosenką o ludziach w życiu publicznym, ale jakkolwiek, posiada przerażające słowa...

Thom: “Huura!”

Jonny: “Myślę, że to ekscytujące, ponieważ właśnie do końca zdaliśmy sobie sprawę, że rytm może nie być aż tak ważny, zatem podkręciliśmy klawisze...”

Thom: “Złe, nieprzyjmene klawisze...”

Jonny: “...stało się to odpowiednie.”

Thom: “Chciałem pociąć to na kawałki i sprawić, żeby miało sens, jeżdżąc dookoła pieprzonego zakrętu. To utwór o trąbie powietrznej – docierasz do centrum i stwierdzasz, że nic tam nie ma. Zupełnie nikogo nie ma w domu. To było moim przeżyciem.”

Myxomatosis – zazwyczaj śmiertelna, zakaźna choroba królików, charakteryzująca się dużą ilością guzów skórnych.


O oglądaniu starych gazet latających na wietrze.

Thom: “Jedną z moich ulubionych czynności na ‘Kid A’ i ‘Amnesiac’ było spacerowanie po pustych krajobrazach. Stałem się turystą, i na tym utworze skończyłem częste spacery po miastach. Ta piosenka narodziła się z tego, że moją ulubioną pogodą jest wietrzna pogoda, a tamtej nocy była ogromna wichura. Nigdy wcześniej nie widziałem czegoś takiego. Mogłem słuchać, jak odpada dach mojego domu, musiałem wyjść na zewnątrz. Zapisuję moją duszpasterskość. Niczym Wordsworth*...”

Wordsworth – William; romantyczny poeta brytyjski (1770-1850)


Ładna piosenka, ze złowrogim monologiem over the top of it. ‘Hail To The Thief’ kończy się tym potokiem mamrotań pokrzywdzonego.

Thom: “Tak, to właśnie ja. Wizerunek zdaje się ostry, ale muzyka jest calkiem ładna. Gdybyś wyrwał ją z kontekstu brzmiałaby jak zabawka dla dzieci, ale sprawiła, że chciałem oddać ten rytm również w słowach.”

Jonny: “Brzmi jak baśń Grimm’ów ...”

Karol Kamiński s314ryt

58 artykułów 6 komentarzy
łi łi łi łi
Zasłużeni dla serwisu

Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
monroe 8 listopada 2003, 03:03
wielkie dzięki za tłumaczenie!!
didzej 18 grudnia 2003, 17:45
faka maka fo flistala
przysłano: 27 marca 2009 (historia)

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość