No i stało się. Zespół urósł, w starej kuchni nie da się już zrobić kawy bez stania w kolejce, a właściciel budynku znowu podniósł opłaty za parking, który i tak wiecznie jest zajęty. Decyzja zapadła: szukamy czegoś nowego. Tylko że Warszawa pod względem biur to nie jest jeden rynek – to właściwie kilkanaście różnych światów, które rządzą się swoimi prawami.
Jeśli myślicie, że wystarczy wpisać w wyszukiwarkę „fajne biuro” i sprawa załatwiona, to mam dla Was kubeł zimnej wody. Serio, wybór lokalu to proces, który potrafi przeżuć i wypluć nawet najbardziej cierpliwego managera. Ale bez paniki, da się to przeżyć, jeśli wie się, gdzie patrzeć i o co pytać, zanim jeszcze podpisze się umowę na pięć lat.
Gdzie ten prestiż, a gdzie wygoda?
Zawsze zaczyna się tak samo: „Chcemy być w centrum, bo prestiż”. A potem przychodzi rzeczywistość. Śródmieście jest świetne, dopóki nie zdasz sobie sprawy, że połowa Twoich pracowników dojeżdża z Białołęki albo Ursynowa i codzienne przebijanie się przez rondo Dmowskiego to dla nich powolna śmierć duszy.
Dlatego teraz wszyscy patrzą na Wolę. Rondo Daszyńskiego stało się takim warszawskim Manhattanem, ale umówmy się – tam bywa tłoczno. Jeśli nie potrzebujecie szklanego wieżowca, warto zerknąć na rewitalizowane kamienice albo biura w okolicach Pola Mokotowskiego. Tam jest czym oddychać. Zanim jednak w ogóle zaczniecie umawiać się na oglądanie lokali, dobrze jest zrobić porządny research i sprawdzić, co w danym momencie jest w ogóle dostępne. Często przeglądając aktualne biura na wynajem warszawa, można trafić na perełki w miejscach, o których wcześniej byście nie pomyśleli, jak chociażby okolice Dworca Gdańskiego.
Liczby, których nie widać w ogłoszeniu
Okej, załóżmy, że cena za metr wygląda sensownie. Ale uwaga – diabeł nie tylko tkwi w szczegółach, on tam mieszka i pobiera opłaty eksploatacyjne. W nowych biurowcach te koszty potrafią dobić budżet. Zawsze, ale to zawsze pytajcie o współczynnik powierzchni wspólnej. Co z tego, że Twój pokój ma 50 metrów, skoro musisz dopłacać za 15% holu, windy i recepcji?
Kolejna sprawa to tzw. fit-out. Kto płaci za postawienie ścianek działowych? Kto pomaluje sufit na ten modny, antracytowy kolor? Jeśli właściciel daje Wam „goły beton”, to przygotujcie się na spore wydatki, zanim w ogóle wniesiecie pierwsze biurko. Z drugiej strony, dłużsi najemcy mogą wynegocjować budżet na wykończenie. Warto o to powalczyć, bo te pieniądze zostają w Waszej kieszeni.
Co z tym „hybrydowym” stylem pracy?
Słuchajcie, czasy, w których każdy musiał mieć swoje przypisane biurko z ramką na zdjęcia, powoli odchodzą do lamusa. Dzisiaj biuro ma być miejscem spotkań, a nie „wyklikiwania” Excela przez osiem godzin. Szukając lokalu, sprawdźcie, czy przestrzeń jest elastyczna.
- Czy da się łatwo wydzielić strefę ciszy?
- Czy salki konferencyjne mają dobrą akustykę (czy słychać, o czym plotkuje marketing za ścianą)?
- Czy jest gdzie zjeść lunch w ludzkich warunkach?
Większość nowoczesnych powierzchni w stolicy, o których wspominałem wcześniej przy okazji przeglądania ofert, jest już projektowana z myślą o rotacyjnym systemie pracy. Mniej biurek, więcej miękkich kanap i budek telefonicznych. To działa.
Małe rzeczy, które psują krew
Na koniec moja ulubiona kategoria: rzeczy, o których zapominasz, dopóki nie zaczniesz pracować. Na przykład: słońce. Jeśli weźmiesz biuro z oknami od podłogi do sufitu wychodzącymi na zachód, to bez potężnej klimatyzacji od godziny 14:00 będziecie tam siedzieć jak w szklarni. Albo windy – niby są cztery, ale rano i po pracy czekasz na nie tyle, co na autobus.
Warto też przejść się po okolicy. Czy jest gdzie wyjść po porządną kanapkę? Czy żabka jest bliżej niż 10 minut pieszo? To są drobiazgi, które budują atmosferę w zespole. Bo biuro to nie tylko mury i kable pod podłogą, to miejsce, gdzie spędzacie kawał życia. Niech to będzie dobry czas.
