Lifestyle

Być jak Osiatyński – 12 kroków do świadomości. Recenzja „Ludzkie sprawy. Pyta i odpowiada Wiktor Osiatyński”

 

„Ze wszystkiego na świecie najtrudniej zrozumieć siebie.”

Wiktor Osiatyński [1]

 

Są takie książki, w trakcie czytania których pojawia się to rzadkie i bezcenne uczucie, że oto jestem w czymś ważnym i wyjątkowym. Że uczestniczę w prawdziwym myśleniu i szczerej rozmowie z mądrymi ludźmi, którzy na kartach czytanej przeze mnie książki zostawili trwały i żywy ślad swoich intelektualnych i duchowych wglądów. Czytając odkrywam coś, co będzie miało wpływ na mnie i na moje postrzeganie świata, co daje mi szansę rozwoju, co mnie ubogaca jako człowieka.

 

Edukacyjno-terapeutyczny wymiar lektury

 

Właściwie wpływ lektury takich książek na świadomość czytelnika daje się zauważyć od razu, już w trakcie, kiedy poddany działaniu słów i tego, co między słowami, umysł zaczyna rejestrować zmiany w ciele, wyrównanie oddechu i rozluźnienie ciała połączone z aktywną uważnością. Książka wciąga, porusza, wywołuje refleksję i przynosi radość z procesu czytania. Organizm i świadomość czytelnika zostają scalone, zintegrowane w procesie lektury. Człowiek wchłania poważne treści, intensywnie przyswaja cenne informacje, obserwuje wzmożoną pracę intelektualną a jednocześnie, zachwycony stylem prowadzonej narracji i poziomem merytorycznym treści odpoczywa od chaosu świata zaśmieconego nadmiarem bzdur, przekłamań, informacji o zerowej wartości poznawczej.

 

Lektura takich książek ma wieloaspektowy wymiar terapeutyczny i edukacyjny, a one same stają się znaczącymi punktami oparcia we wszechświecie człowieczego ducha. Drogowskazami w życiowych podróżach, stancjami przy których można bezpiecznie odsapnąć od trudów codzienności i oczyścić się z zalewającej nasz świat agresji, głupoty i bylejakości.

Zrozumieć świat i ludzkie sprawy

 

Właśnie taką książką jest dla mnie zbiór rozmów zatytułowany Ludzkie sprawy, które profesor Wiktor Osiatyński prowadził ze swoimi znakomitymi gośćmi w cyklu audycji Zrozumieć świat w radiu TOK FM. Tom ten, wydany już po śmierci Wiktora Osiatyńskiego, wzbogacony został ostatnią rozmową medialną profesora z Dorotą Wodecką a także fragmentami rozmów telefonicznych i maili wymienianych przez tę parę rozmówców w ostatnich dniach przed śmiercią profesora. Rozmowy poprzedza piękny, poruszający wstęp Ewy Woydyłło-Osiatyńskiej, wieloletniej partnerki intelektualnych i duchowych poszukiwań profesora, ale też troskliwej żony, wspierającej przez 41 lat swego męża w radzeniu sobie z chorobą alkoholową i budowaniu dobrego życia.

 

Tytuł zbioru, wybrany przez panią Ewę Woydyłło, nawiązuje do ulubionej książki profesora i jego żony: „Sprawy ludzkie” Jana Szczepańskiego (Czytelnik, 1978). Obie książki traktują bowiem „o cierpieniu, losie, samotności, człowieczeństwie, irracjonalności, obojętności, starości, śmierci i życiu – czyli wszystkim co ludzkie.” (LS, s. 8 - 9) Wydany przez Agorę tom jest jednak jeszcze o czymś, a właściwie o kimś, czyli o samym Wiktorze Osiatyńskim – wielkim człowieku, który za swoje stawanie się i bycie płacił ogromną cenę. [2]

 

Wiktor Osiatyński – profesor i ozdrowieniec

 

Wiktor Osiatyński, znakomity prawnik i socjolog, wykładający na kilku amerykańskich i polskich uniwersytetach, profesor Uniwersytetu Środkowoeuropejskiego w Budapeszcie, konstytucjonalista, znany działacz społeczny zajmujący się prawami człowieka, feminista, był również propagatorem wiedzy na temat uzależnień w Polsce i na świecie, współtwórcą Komisji Edukacji w Dziedzinie Alkoholizmu przy Fundacji im. Stefana Batorego. Jako nie-anonimowy (trzeźwy) alkoholik, w wielu wykładach i publikacjach szerzył w Polsce i na świecie wiedzę na temat choroby alkoholowej i skutecznych form terapii, a swoim przykładem dawał nadzieję tysiącom wciąż cierpiących ludzi, zmagających się z koszmarem uzależnienia. Wielokrotnie, w najbardziej poważnych rozmowach, również tych pomieszczonych w zbiorze Ludzkie sprawy, powoływał się na Program 12 Kroków – fundamentalny zbiór zasad zdrowienia, stworzony przez ruch Anonimowych Alkoholików. Pokazywał tym samym jak uczciwość, otwartość umysłu i dobra wola – zasady życia duchowego zaczerpnięte z programu AA – nie tylko wspomagają uzależnionych w pracy nad sobą, ale i pomagają zrozumieć świat. Mimo, że profesor Osiatyński nie lubił radzić i sam o sobie myślał krytycznie, to jednak dla wielu ludzi poszukujących dróg wyjścia z uzależnienia stał się autorytetem i symbolem ciężkiej, ale owocnej pracy nad sobą. Symbolem trwałej, pozytywnej przemiany.

 

Uczestnictwo w rozmowie i wspierająca obecność

 

Wiele aspektów prowadzonych przez profesora Osiatyńskiego rozmów z autorytetami w swoich dziedzinach, znakomitymi polskimi intelektualistami, zachwyca i budzi mój ogromny szacunek: spokój i mądrość płynące nie tylko z treści zadawanych pytań i udzielanych odpowiedzi, ale sączące się z kart książki i przenikające mnie w procesie odczytywania rozmowy, wypełniające mój umysł przeświadczeniem uczestnictwa.

 

Ludzkie sprawy to rozbrajanie stereotypów i odkłamywanie społecznych iluzji, odsłanianie ludzkiej hipokryzji i zakłamania polityków; pewność siebie rozmówców pozbawiona zadufania, odwaga refleksji, oczywistość obserwacji i wniosków, atmosfera przyjacielskich szczerych spotkań; ogromna wiedza tematyczna, wreszcie tematyka: najtrudniejsze i najbardziej palące obecnie problemy społeczne, jak eutanazja – godne umieranie, czy aborcja i prawa człowieka do samostanowienia, ale i niezgodne z Konstytucją poczynania partii rządzącej aktualnie Polską.

 

W wielu miejscach tej książki robiłem sobie przerwę na oddech i zastanowienie, pozwalałem myślom płynąć i poszukiwać własnych rozwiązań, przyznawałem się przed sobą do ignorancji i rewidowałem własne poglądy. Nade wszystko jednak, podczas lektury Ludzkich spraw, z każdą kartką i każdym akapitem nabierałem pewności, co do tego, że w obszarze spraw najtrudniejszych i najbardziej bolesnych, w meandrach niezrozumiałych paradoksów natury ludzkiej, w swojej intelektualnej i duchowej samotności, mam w tej lekturze wielkiego sprzymierzeńca i nauczyciela. I – mimo że profesor Wiktor Osiatyński odszedł – dzięki tej i kilkunastu innym książkom tego niezwykłego człowieka, wciąż mogę liczyć na Jego wspierającą obecność.

 

Paweł Kaczorowski

 

Na podstawie:

 

Ludzkie sprawy. Pyta i odpowiada Wiktor Osiatyński

Wydawnictwo Agora, 2020

 

Przypisy:

 

  1. Powiedzenie przywołane przez Ewę Woydyłło-Osiatyńską we Wstępie [w:] LS, s. 9.

  2. Parafraza wypowiedzi Ewy Woydyłło-Osiatyńskiej, z wywiadu z Moniką Tutak-Goll, zamieszczonęgo w: Wysokie Obcasy nr 20 (1086) Dodatek do Gazety Wyborczej, s. 17.

 

Paweł Kaczorowski

Paweł Kaczorowski

Polska
78 artykułów 18 tekstów 492 komentarze
Paweł Kaczorowski (PiK), rocznik 1975; studiował filozofię na UWr.; aktualnie studiuje coaching na UZ. Redaktor prowadzący serwisu Wywrota.pl w latach 2010 - 2011 (do czerwca) i ponownie od marca do grudnia 2020. Wspólnie z redakcją Wywroty zdobył…
Zasłużeni dla serwisu
Współpraca


przysłano: 23 sierpnia 2020 (historia)


Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca